รับรองเอกสารเพื่อใช้ในแคนาดา

ประเทศไทยยังไม่ได้เป็นภาคีอนุสัญญากรุงเฮกว่าด้วยการยกเลิกการรับรองเอกสารมหาชนต่างประเทศ จึงไม่มีการออก Apostille เส้นทางที่ใช้จริงคือ ทนายความผู้ทำคำรับรองลายมือชื่อและเอกสาร → กองสัญชาติและนิติกรณ์ กรมการกงสุล → สถานเอกอัครราชทูตแคนาดา กรุงเทพฯ หากขาดขั้นใดขั้นหนึ่ง ผู้รับปลายทางมักปฏิเสธเอกสาร มีบางสิ่งที่ทนายผู้ทำคำรับรองไม่มีอำนาจกระทำ และควรทราบไว้ตั้งแต่ต้นเพื่อวางแผนได้ถูกต้อง ได้แก่ การแก้ไขข้อความในเอกสารราชการ การยืนยันว่าชื่อสองชื่อเป็นบุคคลเดียวกันโดยไม่มีหลักฐานจากหน่วยงานผู้ออกเอกสาร การออกเอกสารแทนหน่วยงานทะเบียน การให้ความเห็นว่ากฎหมายต่างประเทศจะรับรองเอกสารหรือไม่ และการรับรองเอกสารที่ผู้ลงนามไม่ได้มาปรากฏตัว หากกรณีของท่านต้องการสิ่งเหล่านี้ ทางแก้คือกลับไปที่หน่วยงานต้นทางหรือขอคำปรึกษาจากผู้ประกอบวิชาชีพในประเทศปลายทาง เส้นทางการรับรองเอกสารไทยเพื่อใช้ต่างประเทศประกอบด้วยสามช่วงที่ต่อเนื่องกัน ช่วงแรกคือคำรับรองของทนายผู้ทำคำรับรอง ช่วงที่สองคือการรับรองนิติกรณ์ที่กองสัญชาติและนิติกรณ์ กรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ และช่วงที่สามคือการรับรองของคณะผู้แทนทางการทูตของประเทศปลายทาง ประเทศไทยยังไม่ได้เป็นภาคีอนุสัญญากรุงเฮกว่าด้วยการยกเลิกการรับรองเอกสารมหาชนต่างประเทศ จึงไม่มีการออก Apostille และไม่มีทางลัดข้ามช่วงใดช่วงหนึ่ง หากข้ามขั้นตอนกลาง หน่วยงานปลายทางมักไม่สามารถตรวจสอบย้อนกลับได้และจะปฏิเสธเอกสารทั้งชุด เอกสารแสดงตนต้องเป็นฉบับจริงที่ยังไม่หมดอายุเสมอ คนไทยใช้บัตรประจำตัวประชาชนหรือหนังสือเดินทาง ส่วนชาวต่างชาติใช้หนังสือเดินทางเป็นหลัก และควรนำหลักฐานการพำนักปัจจุบัน เช่น ตราวีซ่า ใบอนุญาตทำงาน หรือใบรับแจ้งที่พักอาศัย มาประกอบ เพื่อให้รายการที่บันทึกในสมุดทะเบียนคำรับรองครบถ้วนและตรวจสอบย้อนหลังได้ ภาพถ่ายบัตร ไฟล์ในโทรศัพท์ หรือสำเนาที่รับรองไว้ก่อนหน้า ไม่สามารถใช้แทนเอกสารตัวจริงในการแสดงตนได้ เพราะทนายต้องเห็นเอกสารต้นฉบับด้วยตนเองในขณะที่รับรอง